Bir zamanlar dünyaya gelmeye hazırlanan bir çocuk varmış.
Ø Bir gün Tanrı'ya sormuş;
Ø "Tanrım, beni yarın dünyaya göndereceğini söylediler. Fakat, ben o kadar küçük ve güçsüzüm ki, orada nasıl yaşayacağım?"
Ø "Tüm meleklerin arasında senin için bir tanesini seçtim, O seni bekliyor olacak ve seni koruyacak. Meleğin sana her gün şarkı söyleyecek ve gülümseyecek. Böylece sen onun sevgisini hissedecek ve mutlu olacaksın."
Ø "Peki, insanlar bana bir şey söylediklerinde, dillerini bilmeden, söylediklerini nasıl anlayacağım?"
Ø "Meleğin sana dünyada duyabileceğin en tatlı ve en güzel sözcükleri söyleyecek.
Ø Sana konuşmayı, dikkatle ve sevgi ile öğretecek."
Ø "Peki, ben seninle konuşmak istersem ne yapacağım?"
Ø "Meleğin sana ellerini açarak bana dua etmeyi de öğretecek."
Ø "Dünyada kötüler olduğunu da duydum. Beni onlardan kim koruyacak?"
Ø "Meleğin seni kendi hayatı pahasına da olsa koruyacak."
Ø "Fakat, ben seni bir daha göremeyeceğim için çok üzgünüm."
Ø "Meleğin sana sürekli benden söz edecek ve ulaşmanın yolunu öğretecek."
Ø O sırada cennette bir sessizlik olur ve dünyanın sesleri cennete kadar ulaşır.
Ø Çocuk gitmek üzere olduğunu anlar ve son bir soru sorar;
Ø "Şimdi gitmek üzere isem, benim Meleğimin adı ne?"
Ø "Meleğinin adının önemi yok yavrum. Sen onu, ANNE diye çağıracaksın."
.jpg)
.jpg)
.jpg)
